Wanneer grijp ik in?

Een pasklaar antwoord is er hier niet voor. 
De context van de ruzie bepaalt wanneer en hoe snel u ingrijpt.
 Doet de ruzie zich voor na een rustiger speelmoment of is het al de tiende ruzie van de dag? 
Ontstaat de ruzie thuis of ‘en public’ waarbij u als ouder goed voor de dag wilt komen?
 Hebt u net een zware dag achter de rug of voelt u zich ontspannen? 
Staat u onder tijdsdruk en moeten de kinderen nu echt mee in het tijdschema of hebt u rustig de tijd?

Belangrijk is ook hoe u de effecten van de ruzie interpreteert:

• Vindt u dat uw kinderen over grenzen gaan: lichamelijk pijn doen, met woorden kwetsen, iemand in verlegenheid brengen, materiaal stukmaken?

• Vindt u dat ze ongepast reageren: vloeken, slaan, gooien, iemand erg subtiel ondermijnen of op zijn zwakheden pakken? 
Grijp dan snel in. Kinderen verliezen hun vertrouwen en veilig gevoel als ze voelen dat er geen grenzen en regels zijn.
  
  

Hoe grijp ik in en hoe kan ik bemiddelen?

Mieke Van Daele: “Als ouder schieten we in actie op basis van onze interpretaties. We zien soms al pijn, vernedering of last terwijl kinderen het nog niet ervaren. Twijfelt u? Even toetsen tussendoor kan uw kinderen helpen om grenzen te leren bewaken voor zichzelf en voor anderen: ‘is dit nog leuk voor allebei, is dit nog spelen?’. Hou het op afstand mee in het oog. Als kinderen vastlopen in hun ruzie, kan u tussenkomen door de ruzie zelf op te lossen. Maar als kinderen mogen meedenken over hoe ze hun ruzie het best aanpakken, werkt het vaak beter.”

Stap 1: stel vragen

Vraag waarover uw kinderen ruziemaken.

Stap 2: doe ze naar elkaar luisteren (wat ziet, voelt, denkt de ander?)

Geef beide partijen de kans om hun verhaal te doen. Zorg ervoor dat ze elkaar niet onderbreken. Ga niet op zoek naar DE waarheid want dan raakt u betrokken in het conflict: ‘wie geef jij gelijk, aan wiens kant sta jij?’. Zorg er vooral voor dat uw kinderen het gevoel hebben dat ze zich weer wat gehoord voelen. Daarbij kunt u ze assisteren. Verwacht niet dat ze meteen in het standpunt van de ander kunnen komen, tijdens een ruzie is dat moeilijk.”

Stap 3: doe ze nadenken (welke oplossing zien ze)

Vraag uw kinderen hoe ze het probleem kunnen oplossen. Laat ze zelf voorstellen doen. Kinderen leren zo creatief nadenken en met elkaar onderhandelen. U laat ze voelen dat u gelooft dat ze een oplossing kunnen vinden. Kinderen hebben vaak zelf goede ideeën.

Stap 4: ze kiezen een oplosssing (komen ze eruit?)

Als u kinderen niets kunnen verzinnen, geef ze dan een paar mogelijkheden waaruit zij mogen kiezen: even een rustmoment inbouwen, even apart nadenken, even iets helemaal anders gaan doen (van tv kijken naar een spelletje spelen, van binnen spelen naar buiten spelen, van passief naar actief, van met twee naar met drie spelen, even alleen spelen).

Stap 5: zeg dat u blij bent (en volg op)

Toon uw kinderen dat u blij bent als ze zonder ruzie kunnen verder spelen of tv kijken. Komen ze hun afspraken na? Lukt de oplossing niet, kies dan samen met uw kinderen een andere optie.

Wat leren uw kinderen hierdoor?

Mieke Van Daele: “Ouders denken vaak dat ruziemaken niet goed is. Dat u het thuis zo veel mogelijk moet vermijden. Dus grijpen we overal en altijd snel in. Maar kinderen moeten leren ruziemaken. Dat kan alleen maar door het te doen.”

Uw kind leert:

• zijn hart luchten en emoties en frustraties uiten
• dat hij niet alleen op de wereld is en rekening moet houden met anderen
• zich inleven in de ander: luisteren naar wat iemand anders zegt en wat hij bedoelt
• opkomen voor zichzelf: zijn eigen mening of wensen of gevoelens duidelijk verwoorden
• creatief zijn om oplossingen te zoeken
• onderhandelen en compromissen sluiten
• dat een ruzie niet het einde van de wereld is
• dat men elkaar graag kan hebben en toch van mening kan verschillen

Bron: Klasse: Mieke Van Daele